هرسال روز پدر دلتنگی غریبی به سراغم میاد ...دلتنگی در فقدان پدری که درکودکی از دست دادمش ...تا سال ها این روز را به برادرم که جای پدرم را برای من و خواهرم پر کرده بود تبریک می گفتم و بوسه برپیشانیش می نشاندم ...اما باز دست تقدیرنوشته ای دیگر را برایم رقم زد و برادر مهربان تر از پدرهم در اثر بیماری سرطان دربهار زندگانی بدرود حیات گفت و با رفتنش غم تنهایی را بر چهره ام نشاند ...
با این همه باز خدا را شکر می کنم بابت داشتن یاوری مهربان که جای هر دوی این عزیزان را برایم پر کرده .

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر